اثر اریک فروم

ما آدم‌ها به جای آنکه زندگی کنیم و باشیم، فقط در حال جمع کردن و "داشتن" هستیم.

ما به پدیده‌ها به چشم مایملک نگاه می‌کنیم و به آن‌ها چنگ می‌زنیم تا آن‌ها را پیش خودمان نگه داریم. ما به جای آنکه دنبال دانستن باشیم، دنبال جمع کردن اطلاعات هستیم. به جای آنکه از پول لذت ببریم، دنبال ذخیره کردن برای آینده هستیم، به جای آنکه به بچه‌هایمان فرصت حضور و زندگی کردن بدهیم، سعی می‌کنیم مثل یک دارایی آن‌ها را داشته باشیم، تا آن‌طور که ما می‌خواهیم زندگی کنند و به آنچه ما باور داریم، ایمان بیاورند. به جای آنکه از لحظه‌ای که در آن هستیم لذت ببریم، سعی می‌کنیم با عکس گرفتن، آن لحظه و خاطره را تصاحب کنیم و ...

می‌خواهیم همه چیز را به بهترین حالت آن حفظ کنیم، دوست داریم همیشه جوان بمانیم و سالم. دوست داریم وسایلی که به ما مربوط است، نو و سالم باقی بمانند ...
در همه این‌ها دنبال " ثبات" و "قرار" هستیم و از این بابت متحمل اضطراب و رنج می‌شویم. نگرانی اینکه ثبات در مسائلی که به ما مربوط است، از بین برود. در حالی که در دنیا هیچ چیز ثبات و قرار ندارد، "هیچ چیزی همانطوری که هست باقی نمی‌ماند"
و این قانونی است که ما مدام آن را از یاد می‌بریم.

ما برای آنکه " قرار" را حفظ کنیم، بی‌قرار می‌شویم. اگر جرات داشته باشیم و این قانون را بپذیریم که دنیا بی‌ثبات است و هیچ چیز پایدار نیست، به آرامش بزرگی می‌رسیم.

برای دستیابی به آرامش لازم است اصول روش زندگی پایداری برای خودمان تعریف کنیم. یادمان باشد نیازمندیم تجربه‌ای مثبت از خود در درونمان داشته باشیم. باور کنیم که انسان‌های خوبی هستیم و قرار است بهتر شویم. روشن ساختن اینکه از زندگی چه می‌خواهیم کمکمان می‌کند که بدانیم زندگی‌مان تفاوتی در جهان هستی ایجاد می‌کند و اینکه فرد فردمان مهم هستیم.

گردآوری: سحر رضایی

 

... با مدریک نابغه شو ...

نوشتن دیدگاه


تصویر امنیتی تصویر امنیتی جدید